Zeilen is zeg maar echt mijn ding

Editie 42
Haven.jpg

Liefhebbers van de Volvo Ocean Race trokken vorige week massaal naar Scheveningen om de finish van dichtbij mee te maken. Hoewel de Nederlandse fans natuurlijk op een overwinning voor team Brunel hoopten, was het finishmoment toch een zeer overweldigende belevenis. Daar zorgde het winnende team DongFeng wel voor. En met trimmer Carolijn Brouwer aan boord heeft Nederland toch een beetje gewonnen.

Scheveningen is een logische plek in Nederland om de zeilrace te laten eindigen, want het heeft een zeehaven met een perfecte ligging en een gezellige jachthaven. Het hele jaar door is het een trekpleister voor zeilers uit binnen- en buitenland. Maar zeilers met Haagse roots komen er ook graag.

De redactie van Editie070 is wel benieuwd naar het reilen en zeilen van de Scheveningse jachthaven en besloot er een kijkje te nemen. We spraken met zeilers Pieter, Peter en Lieseth, Ben en Peter over hun passie voor zeilen, Scheveningen en de Volvo Ocean Race.

Pieter.jpg

Pieter Visser staat al aan de kade op ons te wachten. Hij runt de Zeezeilschool aan de Doctor Lelykade in de Scheveningse haven. Toen de school 10 jaar geleden te koop stond, hoefde Pieter geen 2 keer na te denken. Al van kinds af aan is hij op het water te vinden; surfen, zeilen en later zeezeilen. Hij zeilde onder andere naar Zuid-Engeland, Ierland, Normandië en Scandinavië. En met de Zeezeilschool heeft hij van zijn hobby zijn werk kunnen maken.

Lessen, races en tochten

We lopen naar zijn kantoor, waar Pieter perfect zicht heeft op de haven waar op dit moment 3 van de 6 zeilboten van de school liggen. ‘Twee daarvan hebben we kunnen overnemen van een team dat de vorige keer meedeed met de Volvo Ocean Race’, vertelt Pieter trots. ‘Met onze boten organiseren we allerlei zeillessen, doen we mee aan races en zeiltochten. Per jaar hebben nu zo’n 800 klanten die met ons komen zeilen. Met de lessen starten we dichtbij de kust en gaan we steeds een stapje verder, totdat je als volleerd zeiler zelfstandig de zee op mag. En die zee is magisch! Op zee voel je een enorme vrijheid, je kan overal naartoe waar je wil.’

Nooit uitgeleerd

Volleerd zeiler word je niet zomaar, daar gaat veel (theoretische) scholing aan vooraf. ‘Je moet goed kunnen navigeren en de weersvoorspelling begrijpen en de gevolgen daarvan kunnen overzien. Het is een zo ontzettend veelzijdige sport en je doet alles zelf (of je nu alleen vaart of in een team). Je hebt de elementen en daar heb je rekening mee te houden. En hoe vaker je zeilt, hoe beter je wordt. Onze 20 instructeurs geven zeiltrainingen op verschillende niveaus en uitgeleerd raak je nooit. Zo hebben de leden van het Akzo Nobel team vorig jaar bij ons de certificaten gehaald, die ze nodig hadden voor de Volvo Ocean Race. Dat zijn echte profs, de beste zeilers van de wereld, daar kan ik ook nog een hoop van leren! Ik had het geweldig gevonden als zij de race hadden gewonnen, zij waren mijn favoriet.’

Ben.jpg

Achter de toonbank in Watersportwinkel Vrolijk staat Ben van Dullemen. Ben is een gepassioneerde zeiler, ligt voor een groot deel van het jaar met zijn zeilboot in de jachthaven van Scheveningen, is actief lid van de Jachtclub en werkt al 15 jaar als verkoper in de watersportwinkel. ‘Die passie voor zeilen heb ik altijd al gehad. Het begon op mijn vijfde met een klein bootje op de Westeindersplassen en daarna ben ik nooit meer gestopt. Achttien jaar geleden ontmoette ik mijn vrouw Mieke, die ook van zeilen houdt. We kochten samen een klein kajuitbootje en begonnen op de Kaag, later op het IJsselmeer en op een gegeven ogenblik durfden we het aan: de Waddenzee. De zee is wel echt een ding. Zeker als je voor de eerste keer de zee op gaat. Maar we werden gevangen door het virus. Ik vooral vanwege het wedstrijdzeilen en natuurlijk ook, net als mijn vrouw, de mooie lange tochten die je over zee kunt maken. Sinds 5 jaar hebben we een grotere boot (Mieke, vernoemd naar mijn vrouw) en het is echt ons huisje op het water, onze caravan met zeilen, zeg ik altijd maar.’

Samen de zee op

Ben en zijn vrouw varen er graag met z’n tweetjes mee naar Engeland. ‘Als we in een keer varen, dan zijn we 24 uur onderweg. We zijn dan wel continu in de weer, want er is geen parkeerplek waar je even kunt stoppen. Het betekent ook wachtjes lopen. Als de een ligt te pitten, doet de ander alles boven. En zo wissel je elkaar af. Dat vinden wij leuk. Maar we willen ook graag nog eens een tocht maken door de Caraïben, dat schijnt echt het mooist te zijn. Of het Middellandse Zeegebied, dat lijkt ons ook wel wat.’

Werk en privé

De boot van Ben ligt nu tijdelijk elders, maar normaal gesproken gaat hij na zijn werk meteen naar de haven waar zijn boot ligt. ‘Mijn werk en privé lopen nogal in elkaar over. Doordat ik zelf zeil, kan ik de klant natuurlijk als geen ander helpen. Ik weet alles van navigatie en technische oplossingen. En omdat de winkel zo dichtbij de haven ligt, komen veel zeilers naar onze winkel, die bijvoorbeeld iets nodig hebben voor hun boot. Die herken ik dan vaak ook weer uit de haven. Na een drukke dag op het werk ben ik na een kwartiertje op het water weer helemaal ontspannen. Ook als we niet varen. Het Scheveningse steigerleven is ook leuk en gezellig. Iedereen kent elkaar. Dat maakt Scheveningen mijn thuishaven.’

Peter en Lieseth.jpg

In de jachthaven ligt de zeilboot ‘Seagirl’. Het is de boot van Peter en Lieseth Bakker uit Enschede, die voor 2 weken een ligplaats in de Scheveningse jachthaven hebben gereserveerd. ‘Dat hebben we al tijden geleden geregeld’, vertelt Peter. ‘We wilden natuurlijk de Volvo Ocean Race van dichtbij en op het water meemaken. Dan kun je het beste hier met je zeilboot liggen.’ Lieseth straalt: ‘Het was zo de moeite waard! We zijn er nog emotioneel van, het was geweldig om de finish van zo dichtbij mee te mogen maken. Nu blijven we hier nog een paar daagjes en dan varen we weer terug naar IJsselmeer waar onze boot normaal gesproken ligt.’ 

Opgegroeid op het water

Het zeilen is Peter met de paplepel ingegoten en Lieseth startte op haar achtste met zeilen. Beide komen uit een zeilersfamilie. ‘Ik heb letterlijk leren lopen aan boord, vertelt Peter. ‘Maar ook Lieseth heb ik tijdens het zeilen ontmoet. Onze ouders kenden elkaar en rond onze achttiende brachten we met ons tweetjes de zeilschepen van onze ouders naar de Oostzee. Later hebben we ook tochten gemaakt naar Spanje, Griekenland, Turkije en Italië.’ Lieseth knikt. ‘Totdat ik in verwachting raakte van onze eerste, toen zijn we met die lange tochten gestopt. Maar ook onze 2 zoons die nu allebei Maritieme Techniek studeren, zijn opgegroeid op het water. Ik zette ze altijd vast op hun Ikea-stoeltjes op het dek en dan zaten ze mooi op de uitkijk. Daar genoten ze dan van. En wat hebben we veel liedjes gezongen aan boord. Want ja, wat doe je met je kinderen als je midden op zee zit? We zijn als gezin wel echt een team aan boord. Dat moet ook wel; je bent op elkaar aangewezen.’

Het ultieme zeilgevoel

Lieseth ziet zichzelf inmiddels wel als een mooiweerzeiler. Zo nu en dan een stukje zeilen en dan weer een stop in de haven met een boekje in de zon, ze vindt het wel prima. Misschien in de zomer naar Engeland of Scandinavië, maar dat is het wel zo’n beetje. Het ultieme zeilgevoel voor Peter is toch wel die oceaan oversteken, wat hij al eens eerder heeft gedaan. ‘Samen met 2 vrienden voer ik van Boston naar Canada en dan vervolgens via Zuid-Engeland hier naartoe. Dat was een geweldige ervaring. We waren 4 weken onderweg. Zo’n tocht zou ik nog wel eens willen maken. Maar nu eerst nog een paar daagjes genieten van Scheveningen Haven. Nooit gedacht dat ik dat nog eens zou zeggen. Ik kom hier al meer dan 40 jaar en vroeger kwam je hier echt omdat het niet anders kon. Het is hier zo mooi geworden. Het is een gezellige jachthaven geworden, met goede faciliteiten.’ 

Peter-achterop-de-boot.jpg

Een stukje verderop in de jachthaven treffen we Peter de Bruin, die daar met zijn Deense zeilboot Obelix ligt. Peter is een geboren en getogen Scheveninger en is al 25 jaar lid van Jachtclub Scheveningen. ‘Ik heb al jaren dezelfde ligplaats. Sinds een tijdje woon ik in Ypenburg, maar als ik zin heb om naar mijn boot te gaan of om te zeilen, dan spring ik op mijn fiets of motor en dan ben ik er zo. Vanaf hier maak ik tochtjes naar zee, soms met mijn vrouw, vrienden of kennissen, maar vaak ook alleen. Ik zie altijd wel of er iemand op de steiger staat. Zo niet, ook geen probleem. Lekker even mijn hoofd leeg maken. Er bestaat niks mooiers dan je zeilen te hijsen in de haven en onder zeil de zee op te zeilen. De wereld ligt aan je voeten, je wordt overmand door een gevoel van ‘ik kom nooit meer terug’.’

Zeilen, windsurfen en weer zeilen

Peter zeilt al vanaf zijn vijfde en zijn ouders hebben altijd een zeilboot gehad. Samen met zijn broer leerde hij het zeilen. ‘Ik begon in een klein bootje, een piraatje op de Wijde Aa. Mijn ouders gaven me een zet van de kant en vervolgens moest ik maar zien hoe ik weer terug kwam. Op een gegeven ogenblik scheurde ik de plas over. Ik heb een lange tijd gezeild, maar op een zeker moment vonden mijn broer en ik het windsurfen uit. Dat waaide toen over uit Hawaï en de surfplanken kwamen ook naar Nederland. Wij waren in die tijd een van de eerste in Scheveningen die gingen windsurfen. Toen ik verkering kreeg en ging samenwonen, heb ik het surfen vaarwel gezegd en kocht ik samen met mijn vrouw een klein overdekt kajuitbootje. Daar begin je dan mee. Lekker samen zeilen op de Westeindersplassen en het IJsselmeer.'

Wedstrijdzeilen

Maar op een gegeven ogenblik was Peter de dijken zat en wilde hij de zee op. ‘Obelix is inmiddels mijn derde boot, een lichtgewicht van 10 meter lang, en ik heb er al aardig wat wedstrijden op zee mee gezeild. Zoals North Sea Regatta’s en ijspegelwedstrijden in de winter. Ik ben erg blij met mijn boot, hij vaart erg goed en snel. En stiekem droom ik er wel van om een keer mee te mogen doen aan de Volvo Ocean Race. Geweldig die race! Dat zijn natuurlijk professionals, maar als je maar in een goede conditie bent. Helaas ben ik niet een van de jongsten meer. Maar dromen mag, toch?’

Volvo Ocean Race

De Volvo Ocean Race is de langste en zwaarste zeilrace ter wereld. Op zondag 24 juni kwam het Dong Feng raceteam als eerste in Den Haag over de finish. Tot en met zondag 1 juli zijn er nog allerlei activiteiten in en rondom de Racevillage bij Scheveningen Haven. Meer informatie vind je op volvooceanracedenhaag.nl.

Meer Editie070?

Wil je meer verhalen lezen over de stad? Bekijk dan ook de andere verhalen op Editie070.

Zeilen is zeg maar echt mijn ding

Gepubliceerd op 29 juni 2018 Geschreven door Alice Moore Fotografie door Martijn Beekman

Heb jij een idee voor een verhaal op Editie070?

Editie 42

29 juni 2018
Alle edities Sluiten X
Meer artikelen?
42