Zes minuten om het verschil te maken

Editie 34
1200 pix header BHV.png (1)

Afgelopen kerstdagen stond het leven van Karin (48) ineens op z’n kop. Niet dat ze er iets van heeft gemerkt, haar hart hield er gewoon mee op. Het gebeurde op zaterdagochtend 23 december vlak voordat zij en haar partner Bas (54) kerstinkopen zouden gaan doen. Bas zat nog met een kopje koffie aan de ontbijttafel toen hij een harde bonk hoorde. Hij vond Karin levenloos en onherkenbaar grijs naast het toilet. 

1200 pix BHV bank .png
Simone, Karin en Bas praten over wat er gebeurde vlak voor kerst 2017.

Paniek

Heel even voelde Bas de paniek opkomen maar in een mum van tijd ging de knop om. ’06-11, 911, oh nee, 112 moet ik bellen,’ schoot door hem heen. De stem aan de andere kant van de lijn nam onmiddellijk de leiding: wat is het adres, ademt ze nog, voel je een pols, nee niks. Nu twee keer beademen, hartmassage, twee handen op het borstbeen, zet de voordeur open. ‘Toen wist ik het even niet meer,’ zegt Bas, ‘ik geloof dat ik heel onaardig ben geweest tegen de telefoniste want de voordeur zat nog op slot en m’n sleutels lagen boven. Ik was Karin aan het reanimeren op de vloer van de hal, hoe kon ik nou weglopen?’

1200 pix_Rita_Stegeman_04.png
Rita werkt als verpleegkundig centralist in de meldkamer ambulancezorg.

112

‘Dat maken we vaker mee,’ zegt Rita (55) die als verpleegkundig centralist werkt in de meldkamer ambulancezorg. Hier komen alle 112-oproepen uit de regio Haaglanden binnen. ‘Mensen die 112 bellen zijn erg bezorgd over het slachtoffer en kunnen in paniek zijn. Dan komt er wel eens wat kribbigs of ronduit onaardigs voorbij. Dat maakt ons niks uit, wij begrijpen dat en het lukt meestal goed om met de beller samen te werken tot de ambulance komt. Daar zijn we in getraind. Bel ons gerust, je kunt het nooit verkeerd doen, wij helpen je. Alleen niks doen is verkeerd, dan zijn alle kansen verkeken.’

1200 pix_Rita_Stegeman_05.png
Met één handeling kan een centralist het burgerhulpverleningsnetwerk inschakelen.

Burgerhulpverlening

Toen Bas die bewuste ochtend 112 belde, werd een kettingreactie in gang gezet. Met één handeling heeft de centralist onder andere het burgerhulpverleningsnetwerk ingeschakeld. Daardoor kreeg Simone (44) een appje met het verzoek om naar een adres twee straten verderop te gaan. ‘Het zou toch niet waar zijn, daar wonen Karin en Bas! Bij aankomst zag ik Karin in het halletje liggen, Bas was haar aan het reanimeren. Een buurman kwam ook aangelopen en nam de hartmassage over, een buurvrouw nam de beademing voor haar rekening. Ik heb Bas opgevangen die zo ongeveer door z’n knieën zakte van de spanning. En ik heb de AED aangesloten die door de politie werd gebracht. Die shocks zijn heftig om te zien, zelfs voor mij als verpleegkundige. Ik vond het heel bijzonder hoe een toevallige groep mensen spontaan een team vormden, het liep echt op rolletjes.’

Zes minuten

‘Ook dat zien we bijna altijd gebeuren’, zegt Rita. ‘Familie, buren, burgerhulpverleners, voorbijgangers, er ontstaat als vanzelf een samenwerking. De centralist vraagt wie er zijn en geeft iedereen een taak. Als iemand met een hartstilstand binnen zes minuten geholpen wordt, is de kans het grootst dat het slachtoffer er weer goed uitkomt.’ In de afgelopen vijf jaar is samen met de burgerhulpverleners de overlevingskans van mensen met een hartstilstand verhoogd naar 23%.

1200 pix dankbaar_Karin_Plugge_07.png
Karin en Bas zijn iedereen die heeft geholpen intens dankbaar.

Dankbaar

Op woensdag 27 december werd Karin zich pas bewust dat ze in het ziekenhuis lag. ‘Het laatste dat ik wist is dat we boodschappen gingen doen maar volgens Bas waren de kerstdagen alweer voorbij. Ik had geen idee wat ik in dat ziekenhuisbed deed.’ Bas vult aan: ‘op zaterdag was de prognose nog gitzwart. Karin had wel tien schokken met de AED gekregen en toen ze op de Intensive Care aankwam, waarschuwde de cardioloog mij dat ik nergens op moest rekenen. Om negen uur ‘s avonds ben ik volledig uitgeput naar huis gegaan, maar om elf uur werd ik gebeld door de verpleging dat Karin rechtop in bed zat te kletsen.’ ‘Ja, daar weet ik niks meer van, ik ben vier dagen kwijt', licht Karin toe. ‘Ik geloof dat iedereen toen weer hoop kreeg op een goede afloop. We zijn ruim twee maanden verder en ik ben zo goed als de oude. Er waren geen signalen vooraf, die hartstilstand kwam uit het niets. En toch ben ik nu hartpatiënt met een ICD pacemaker, voor het geval dat…’. Karin en Bas zijn iedereen die heeft geholpen intens dankbaar. Dankbaar voor het verschil dat ze in die eerste zes minuten en daarna hebben gemaakt.

Wist je dat…

  • ... als iemand met een hartstilstand binnen zes minuten gereanimeerd wordt, de kans op overleven meer dan verdubbelt?
  •  … om een fijnmazige dekking in de regio Haaglanden te bereiken waardoor iedere buurt een zogenaamde 6 minutenzone wordt, 11.000 burgerhulpverleners nodig zijn? De GGD Haaglanden en de Hartstichting zoeken nog 3.500 burgers die zich willen registreren als burgerhulpverlener.
  • … vooral de Vogelwijk, de Schilderswijk en het Centrum van Den Haag nog veel burgerhulpverleners kunnen gebruiken? Ook de gemeenten Wassenaar, Leidschendam-Voorburg, Delft en Zoetermeer hebben nog niet genoeg vrijwilligers.
  • … AED’s ook kunnen worden aangemeld bij het burgerhulpverleningsnetwerk zodat de meldkamer kan doorgeven waar de dichtstbijzijnde AED opgehaald kan worden?

Meer Editie070?

Wil je meer verhalen lezen over de stad? Bekijk dan ook de andere verhalen op Editie070

Zes minuten om het verschil te maken

Gepubliceerd op 09 maart 2018 Geschreven door Anouk van der Wal Fotografie door Bart van Vliet

Heb jij een idee voor een verhaal op Editie070?

Editie 34

09 maart 2018
Alle edities Sluiten X
Meer artikelen?
34