Onze Havenmeester

Editie 34
1200pix _header2_180213Havenmeesters066.jpg

Wie de haven van Scheveningen nadert, kan de vuurtoren niet over het hoofd zien. Ooit gebouwd als een onmisbaar baken voor schepen in de nacht, heeft de toren tegenwoordig voornamelijk nog een monumentale functie. Dat blijkt eens te meer tijdens een bezoek aan de Rijkshavenmeester van Scheveningen. Cees Duvekot en zijn collega medewerker bedrijfsvoering Edwin Leemans leven zo’n beetje in de haven. Editie070 mocht een middag met hen meekijken.

De splinternieuwe boot voor de beheerders van de haven is net gedoopt, maar op die boot zul je Cees en Edwin niet vaak zien. Cees: 'Hooguit bij rondleidingen zijn wij op de boot. Maar onze collega's gaan er elke dag mee aan het werk, begeleiden schepen, lopen alles na. Er komt geen commercieel schip hier de haven in of uit zonder dat wij weten hoe en wat. Wij wijzen ligplaatsen aan, zorgen voor stroomaansluiting, vers water, wat ze maar nodig hebben. Zelfs hun scheepsafval kunnen ze via ons inleveren, want er mag uiteraard niks in zee worden gedumpt.'

180213Havenmeesters013.jpg
De havenbeheerders zorgen voor alles

Wat gebeurde er achter de cafetaria?

Cees en Edwin laten de semafoor zien, het gebouw net achter de cafetaria bij het Noordelijk havenhoofd. Veel mensen zullen niet weten wat het precies is. Eenmaal binnen ontdekken we wat er gebeurt. Er staan veel beeldschermen, waarop niet alleen schepen te zien zijn, maar bijvoorbeeld ook tunnels en bruggen. Edwin: 'Dat hoort ook bij ons werk, we zijn hier ook de tunnelcentrale. Bruggen, tunnels en pollers worden vanuit hier bediend en in de gaten gehouden. Daarnaast doen we vanuit deze plek alle scheepvaartbegeleiding, daarom zitten hier eigenlijk altijd minimaal drie mensen. En vierentwintig uur per dag, ook als iedereen denkt dat we weg zijn omdat het hier donker is. De lichten moeten hier wel uit, anders kunnen wij richting de zee niets zien. Maar reken erop, hier zijn altijd mensen aanwezig.'

Parkeerplaats op zee

In de semafoor is op één van de schermen een grote groep schepen zichtbaar. Zij liggen voor anker op zo'n vierentwintig mijl voor de kust. Wie aan het strand loopt denkt misschien: wat doen die schepen daar toch? Die liggen daar te wachten totdat ze orders krijgen waar ze heen moeten, in een zogeheten ankergebied. Dat is een officiële, gratis ‘parkeerplaats’ van een paar vierkante mijl. Vanuit de haven bevoorraden boten (tenders) deze schepen met voedsel, water en andere zaken. Een soort boodschappenbezorgdienst, maar dan op zee. Op zo’n moment realiseer je je dat de haven een compleet andere wereld lijkt, die aan de meesten van ons voorbij gaat.

Havenmeesters103.jpg
Ook de tunnels, pollers en bruggen worden in de gaten gehouden

De dagelijkse gang van zaken in de haven is voor Cees en Edwin natuurlijk gesneden koek. Grote schepen moeten zich vierentwintig uur van tevoren aanmelden en zelfs hun laatste tien aanleghavens doorgeven. Op een drukke zomerdag gaan er soms driehonderd tot vierhonderd schepen de Scheveningse haven in en uit. De grootste drukte is er in de nacht van donderdag op vrijdag, als de grote viskotters terugkomen van zee. Edwin: 'In deze tijd van het jaar overheerst de beroepsvaart, zodra het lekker weer wordt komt hier de recreatievaart bij.” De medewerkers zien zo'n beetje iedere dag olympische zeilers vanuit het zeilcentrum vertrekken, maar bijvoorbeeld ook de lokale roeivereniging heeft haar plek in de haven. Cees: "Het is elke dag een mooie puzzel. Maak nooit valse beloftes, dat werkt het best. Een goede haven maak je met z'n allen.'

Havenmeesters236.jpg
Cees Duvekot, altijd op de fiets naar huis om uit te waaien

Volvo Ocean Race

Komende zomer ondergaat de haven een aardige metamorfose. De plek precies voor de semafoor wordt de aanlegplaats voor de immense boten van de deelnemers aan de Volvo Ocean Race. Cees: 'Bij elk groot evenement hier zijn we van de partij. Bij informatiebijeenkomsten voor betrokkenen maar ook om mee te denken. En om de groep die hier dagelijks werkt te vertegenwoordigen, want schepen moeten hier ook tijdens de finish van de Volvo Ocean Race wel in en uit kunnen. De haven kan even afgesloten zijn, dat is men wel gewend als er bijvoorbeeld een groot schip binnen komt, maar niemand mag zijn boterham gaan missen. De visafslag bijvoorbeeld gaat gewoon door. Het fijne van de finish nu is, dat we vrij precies weten wat er gaat gebeuren. Bij de stopover in 2015 wisten we geen aankomsttijd en daardoor ook geen vertrektijd. Nu weten we de aankomsttijd uiteraard niet, maar verder weten we alles heel precies. En iedereen in de haven dus ook.'

Havenmeesters240.jpg
Edwin spreekt iedereen in de haven

Dagelijks gaan Cees en Edwin op de fiets naar huis, naar Voorburg en Ypenburg, niet bepaald naast de deur. Maar dan komen ze wel thuis zonder de visgeur van de haven en dat wordt logischerwijs enorm gewaardeerd. In de haven zelf doen ze ook alles op de fiets, dan kunnen ze even lekker uitwaaien. Edwin: 'En daar spreek je iedereen ook meteen. Van toeristen tot werklui, iedereen spreekt ons wel even aan. Of het nu gaat om parkeerproblemen of vragen van professionals over hun schip.' Terwijl Cees en Edwin nog verder vertellen over alle werkzaamheden, vertrekt een schip uit het 'parkeerdeel op zee'. Gelukkig leggen ze even uit wat de bewuste kapitein zojuist zei, want wie geen binnensmonds Russisch verstaat moet duidelijk niet in de haven gaan werken. Dan zou dat schip waarschijnlijk nu nog liggen waar het lag. Nu wordt hem en zijn bemanning heel vriendelijk een behouden vaart gewenst en kiest hij het ruime sop.

 

Meer Editie070?

Wil je meer verhalen lezen over de stad? Bekijk dan ook de andere verhalen op Editie070

Onze Havenmeester

Gepubliceerd op 09 maart 2018 Geschreven door Nathalie Nuiten Fotografie door Martijn Beekman

Heb jij een idee voor een verhaal op Editie070?

Editie 34

09 maart 2018
Alle edities Sluiten X
Meer artikelen?
34