Aanbellen bij...

Editie 34
D180219VK0031.jpg

Ben jij ook zo nieuwsgierig naar je stadsgenoten? Editie070 trekt de Haagse wijken in met een stoutmoedige vraag: mogen we even binnenkomen? Vandaag eten we bami bij Frits Tomassen (55) in Nieuw-Waldeck.  

D180219VK0042.jpg

De oranje PostNL-jas van Frits Tomassen hangt vandaag werkeloos aan de kapstok in de gang. Het is maandag, en dat betekent een vrije dag voor postbezorgers. Frits ontvangt ons hartelijk in zijn appartement in Nieuw-Waldeck. ‘Wat willen jullie drinken?’ Zijn zus Geesje is vandaag ook op bezoek. Ze schenkt thee in, terwijl Frits in zijn rode stoel plaatsneemt. Hij woont in een klein maar knus appartement. Er hangen familieportretten en reisfoto’s aan de muur, op de kast staat een verzameling prijsbekers uitgestald. Het zijn voetbaltrofeeën uit de tijd dat hij nog speelde bij Die Haghe aan de Wijndaelerweg. Inmiddels voetbalt hij niet meer, maar hij gaat iedere maandag en vrijdag naar de sportschool.

D180219VK0065.jpg
Frits ontvangt ons hartelijk in zijn appartement.

Oriëntatie

Aan beweging geen gebrek, want Frits is een fervent fietser. Via de Haeghe Groep, het sociale werkbedrijf van de gemeente Den Haag, werkt hij bij PostNL. Trots showt hij zijn PostNL-jas. Iedere dinsdag tot en met zaterdag fietst hij naar het depot waar hij poststukken en pakketten ophaalt. Dan vervolgt hij zijn route naar Clingendael, waar hij vaste bezorger is in twee wijken. ‘Dat zijn handige wijken voor mij’, zegt Frits, ‘omdat ik die in één dag af kan krijgen. En ik hoef daar niet zo vaak de trap op. Ik hoef geen portieken te lopen, dat lukt mij niet zo goed.’ Lastig traplopen is één van de beperkingen waar Frits mee te maken heeft. ‘Ik draag speciale schoenen omdat mijn voeten niet gelijk zijn.’ Frits stottert ook en hij kan zich soms moeilijk oriënteren in een nieuwe omgeving, vertelt hij.

Ondanks die oriëntatiemoeilijkheden kent Frits Den Haag op zijn duimpje. Als geboren en getogen Hagenaar heeft hij langzaam maar zeker vaste fietsroutes uit zijn hoofd geleerd. ‘Als ik post aan het bezorgen ben, vragen mensen wel eens de weg, omdat ik zo’n oranje jas aan heb.’ Post bezorgen bevalt hem overigens goed. ‘Ik ben de hele dag buiten. En als ik een pakje afgeef, dan zijn mensen wel blij. Soms vragen kinderen ook wel om een postelastiek. Als ze het vragen dan vind ik het niet zo erg, maar ik vind het niet leuk als ze het zelf pakken.’ Hij is even stil en concludeert dan: ‘Nu heb ik wel genoeg verteld over mijn werk. Wist je dat ik in 2016 op wereldreis ben geweest?’

D180219VK0073.jpg
Post bezorgen bevalt Frits heel erg goed.

Wereldreis

Even later bladeren we door een fotoboek. Dubai, Thailand, Nieuw-Zeeland, Hawaii en San Francisco komen voorbij. De reis werd begeleid door Flow, een organisatie die reizen organiseert voor mensen met een lichte verstandelijke beperking. Frits reist regelmatig mee. Thailand was zijn favoriete bestemming. ‘Je hebt daar allerlei markten waar je dingen kunt kopen, ik heb toen een T-shirt gekocht. Je moet wel afdingen, maar daar konden de begeleiders me gelukkig mee helpen. Er was ook een jongen die met een slang om z’n nek heeft gestaan, maar daar geef ik mijn geld niet aan uit hoor, om zo’n slang beet te pakken.’

Inmiddels is het tijd om te gaan koken. Er staat bami op het menu. Geesje en Frits verdwijnen de keuken in om te gaan koken en vertellen tussendoor iets over hun jeugd, in de Dreven-en Gaardenbuurt in Escamp. Met twee heel actieve ouders trokken ze er vaak wekenlang met de auto op uit in de zomer. Het is wel duidelijk van wie Frits die reislust heeft. ‘Ik vind het leuk om andere mensen te ontmoeten, en andere culturen te leren kennen,’ zegt Frits. Intussen is de bami klaar, wordt de tafel gedekt en schuiven we aan.

D180219VK0182.jpg
Vandaag staat er bami op het menu.

Multicultureel

Hoe vindt Frits het om in Den Haag te wonen? Er verschijnt een grote glimlach op zijn gezicht. ‘Ik vind dit echt een hele mooie stad. Er veranderen wel veel dingen, ze zijn altijd maar bezig. Soms is er weer een straat opengebroken en moet je je erlangs manoeuvreren.’ Maar Den Haag bruist, zegt hij. ‘Ieder mens is weer anders en dit is een multiculturele stad. Er wonen veel verschillende mensen en dat vind ik gezellig. In sommige culturen hebben ze bovendien hele mooie kleding. Op mijn werk hebben we ook mensen van verschillende culturen, maar de afspraak is wel dat we Nederlands praten.’

Clubs

Frits heeft in de stad twee clubs die hij regelmatig bezoekt. Zo ontmoet hij wekelijks een groep vrienden met wie hij samen eet en knutselt. ‘Maar ik doe niet altijd mee met alles’, zegt Frits. ‘Die activiteiten vragen heel wat van mijn lichaam. Soms merk ik dat ik sneller moe ben. Als je ouder wordt dan wordt het wat minder hè.’ Hoe oud is precies oud? Frits lacht en zegt in plat Haags: ‘vèfevèftag’. Toch is hij ook nog iedere vrijdagavond te vinden in de soos van de Vrijbuiters, ‘een club van mensen die een beetje anders zijn’. Ze doen regelmatig dingen samen zoals bowlen of naar het theater. En er staat ook weer een reis op het programma. ‘In mei gaan we met de Vrijbuiters op fietsvakantie.’ Het is wel duidelijk: tijd om zich te vervelen heeft hij niet. Nu nog gauw even de afwas en dan de rest van de laatste vrije avond. Morgen weer vroeg op om de post te gaan bezorgen in Clingendael.

D180219VK0212.jpg
Frits vertelt over de activiteiten die hij in zijn vrije tijd doet.

Meer Editie070?

Wil je meer verhalen lezen over de stad? Bekijk dan ook de andere verhalen op Editie070

Aanbellen bij...

Gepubliceerd op 09 maart 2018 Geschreven door Elleke Bal Fotografie door Valerie Kuypers

Heb jij een idee voor een verhaal op Editie070?

Editie 34

09 maart 2018
Alle edities Sluiten X
Meer artikelen?
34