Haagse Directe slaat clichés knock-out

Editie 26
633HaagseDirecte.jpg

Twee tienermeisjes zetten hun fiets op slot. Hun onmiskenbare gegiechel schalt door de Newtonstraat. Ze dragen hun haar in een staart en hebben allebei een sporttas bij zich. Alleen de hockeysticks ontbreken. 

Even verderop komt een scooter met piepende banden tot stilstand. Een jongen van een jaar of zeventien stapt af. Onder zijn helm komt een kortgeknipt kapsel tevoorschijn. Zijn huidskleur verraad een exotische afkomst. Marokkaans wellicht? Of Turks? Tijd om het hem te vragen is er niet, want hij heeft overduidelijk haast. Het is maandagavond 18:50 uur. De training in boksschool Haagse Directe staat op het punt van beginnen. 

Rocky Balboa's 

Bij de onwetende buitenstaander roepen boksscholen nog weleens associaties op met obscure zaaltjes, waar de aan de onderkant van de maatschappij levende Rocky Balboa’s in flikkerend neonlicht klaargestoomd worden voor dat ene grote gevecht. Liefst bijgestaan door een Ierse trainer met een drankprobleem.

Dit door Hollywood gecultiveerde cliché eindigt knock-out in de touwen, zodra je sportschool Haagse Directe binnenwandelt. Het is er schoon, goed verlicht en de pakweg honderd trainende boksers doen denken aan een scene uit de Zendtijd voor Politieke partijen. Oftewel, Hagenaars en Hagenezen van alle leeftijden en culturele achtergronden trainen met en tegen elkaar, veelal met een glimlach op het gezicht. Zeker 30 procent van de aanwezigen draagt een sportbeha. Weer een cliché in gruzelementen. 

171113HaagseDirecte730.jpg
Boksschoolhouder Chris van Veen

Van profbokser tot bokschoolhouder

In de kakofonie van piepende sportschoenen en doffe klappen van tientallen bokshandschoenen die hun weg naar een boksbal vinden, klinkt de stem van boksschoolhouder Chris van Veen: 'Twee keer opstoten, twee keer hoeken en vergeet niet in te stappen!' 

Terwijl de bezwete boksers zich en masse ter aarde storten en zich beginnen op te drukken, vertelt van Veen hoe hij bijna 35 jaar geleden de boksport inrolde: 'In 1983 ben ik gaan boksen bij de boksschool van John Kristalijn. Na een maand of zeven zei John dat hij een wedstrijd voor me geregeld had. Daar kun je op die leeftijd natuurlijk moeilijk nee tegen zeggen. Zo ben ik uiteindelijk profbokser geworden. Toen John enige tijd later wegens gezondheidsproblemen het runnen van de boksschool tijdelijk moest staken, zette hij me weer voor het blok: ‘Of jij neemt de school over, of de school gaat dicht’, zei hij toen. Ook daar kon ik moeilijk nee tegen zeggen. Dat was het begin van mijn carrière als boksschoolhouder.' 

171113HaagseDirecte1386.jpg
Bij boksschool Haagse Directe trainen mensen van alle leeftijden en culturele achtergronden.

Iedereen is welkom

Wanneer hem gevraagd wordt naar het vermeende ruige imago van de bokssport, begint hij te lachen. 'Kijk eens om je heen. Zo ruig is het allemaal niet. Ons ledenbestand is een dwarsdoorsnede van de samenleving. Iedereen die een paar bokshandschoenen aan kan trekken, is welkom. Maar goed, dat gezegd hebbende, lopen er wel degelijk jongens tussen die het boksen gebruiken om hun leven weer op de rails te krijgen. Zo organiseren wij in samenwerking met het Jeugd Interventie Team (JIT) trainingen voor jongeren zonder structurele dagbesteding. Dit soort jongens hebben weinig houvast. Ze blowen zich suf, liggen de hele dag in bed of hangen rond op straat. Het boksen brengt structuur in hun leven. Ze leren zich aan hun afspraken te houden, zoals op tijd komen bijvoorbeeld. De resultaten die we met dit project bereiken, vind ik misschien nog wel leuker dan het boksen zelf. Ik zie jongens echt een groei doormaken. Dat is fantastisch om te zien.'   

171113HaagseDirecte1027.jpg
Chris: Iedereen die een paar bokshandschoenen aan kan trekken, is welkom.'

Boksschoolhouder en jongerenwerker

Is van Veen wellicht meer een jongerenwerker dan een boksschoolhouder? Hij moet er even over nadenken. 'Boksen zit in mijn DNA, maar ik moet je eerlijk bekennen dat ik die sociale kant van mijn werk ook wel heel erg leuk vind. Bovendien steek ik er zelf ook wat van op. Zo leren we onze jongeren doelen te stellen in het leven. Dat heb ik voor mezelf ook gedaan. Mijn persoonlijke doel is om hier geregeld bokswedstrijden te organiseren, alleen daar is de school op dit moment te klein voor. We moeten er dus een stuk bijbouwen. Binnenkort gaan we met gemeente om de tafel zitten om te kijken of we de financiering hiervoor rond kunnen krijgen. Als dat lukt, zou het niet alleen een geweldige stap voor onze school zijn, maar ook een goede impuls voor de bokssport in Den Haag.'

Wanneer de klok negen uur slaat, zit de training erop. Afgepeigerd banen de boksers zich een weg naar de kleedkamers. Een kwartier later spat de multiculturele microkosmos op de Newtonstraat uiteen. De hockeymeisjes zonder stick fietsen al kwebbelend de straat uit. En ook de jongen op de scooter maakt dat hij wegkomt.

171113HaagseDirecte1427.jpg
De enige achterblijver is een jongen en vraagt aan Chris: ‘Heb je het al gehoord?’

‘Mijn vriendin heeft het uitgemaakt.’ ‘Jezus, dat meen je niet!’, antwoord de oprecht geschrokken boksschoolhouder. Hij legt zijn arm om de schouder van de jongen. ‘Kom, laten we even babbelen. 

Meer Editie070?

Wil je meer verhalen lezen over de stad? Bekijk dan ook de andere verhalen op Editie070.

Haagsche Directe slaat clichés knock-out

Gepubliceerd op 17 november 2017 Geschreven door Jelle Simons Fotografie door Martijn Beekman

Heb jij een idee voor een verhaal op Editie070?

Editie 26

17 november 2017
Alle edities Sluiten X
Meer artikelen?
26