Een dagje hangen in Den Haag

Editie 14
Hangen-in-DH.jpg

Chillen, hangen, relaxen. Jongeren hebben er verschillende termen voor. Maar, het zijn niet alleen de jongeren die vaak buiten te vinden zijn. Ook ouderen, moeders met kinderen en andere mensen kun je vaak vinden in het parkje, op een bankje in de speeltuin of op de trappen op het Spuiplein. Het leven in de stad speelt zich vanzelfsprekend ook buiten op straat af. Dus besloten fotografe Fleur en ik voor Editie070 op de fiets de stad in te gaan, op zoek naar ‘hangende Hagenaars’. Wie zijn ze, waarom hangen ze en zijn ze er vaak te vinden?

Amber en Zoebeida
11.00 uur: Amber (16 jaar) en Zoebeida (16 jaar).

  
'We zitten hier vaak als het mooi weer is. Binnen in de school zitten we niet graag, omdat we daar niet mogen roken. Hier is het open en minder druk. Thuis is het saai, er is niets te doen. We zijn daarom ook vaak op het pleintje verderop. Op straat is het gezellig en je leert nieuwe mensen kennen. Niet iedereen is blij met ons, zo moesten we laatst uit de portiek, omdat mensen klagen over rommel. Maar wij ruimen altijd onze spullen op en zorgen ervoor dat we het netjes achterlaten.'

We fietsen door en komen aan bij een verlaten speeltuintje. Verderop zit een man alleen bij een speeltuin, verzonken in zijn gedachten. 

Marcin
11.30 uur: Marcin (31 jaar).

 
'Ik heb net gehoord dat ik een baan heb, maar weet nog niet wat de baan inhoudt. Ik denk iets in de kassen. Ik wacht nu op een vriend die mij dit gaat vertellen. Ik zit vaak buiten, het liefst in de buurt van water. Mijn televisie heb ik jaren geleden weggedaan. Nieuws haal ik gewoon van het internet af. Elf jaar geleden ben ik uit Polen naar Nederland verhuisd. In Polen kun je niet zo gemakkelijk buiten zitten. De politie komt dan op je af en er heerst al snel een grimmige sfeer.'

Aan het begin van een park verderop zitten twee dames te genieten van een broodje.

Radha en Ashna
12.00 uur: Radha (36 jaar) en Ashna (31 jaar).

 
Radha: 'Ik woon in Dordrecht en ben vandaag op familiebezoek in de Schilderswijk. Ik ben graag in dit park en in deze wijk. Er is hier een grote Hindoestaanse gemeenschap en op de Haagse markt kun je alle producten kopen die je nodig hebt. Ik voel me hier echt thuis. En zeg nou zelf, buiten is het toch veel gezelliger dan binnen. Ik ben een sociaal mens en maak graag een praatje met mensen buiten. Hier komen mensen spontaan naar je toe om met je te kletsen.'

Dan valt ons oog op een man die aan het mediteren lijkt te zijn. Er hangt een sterke geur van wierook om hem heen. Hij is hardop aan het bidden. Een oudere man in een scootmobiel kijkt hem aan en bidt hardop mee.

Mane
12.30 uur: Mane (40 jaar) en Nathie (76 jaar)

 
Mane: 'Ik zie het als mijn verantwoordelijkheid om anderen te helpen. Daarom loop ik met tas met broodjes rond om ze uit te delen aan een groep ouderen, die hier vaak in het park zitten. Zij komen bijna niet rond en alle kleine beetjes helpen. Daarnaast ben ik paragnost. Mensen komen naar me toe voor geestelijke begeleiding en dan lees ik hun hand en geef ik adviezen mee, over geldzaken of liefde. Ik merk dat als ik hier buiten aan het bidden ben, mensen sneller naar me toe lopen en vragen wat ik hier aan het doen ben, net als jullie. Ik vertel hen dan over het Hindoeïsme, over wedergeboorte en over karma. Ik probeer anderen met mijn geloof te helpen. En ook al geloven ze misschien niet in hetzelfde, we praten over het goede in de mens. Want dat vind ik het belangrijkste: geloof in menselijkheid.'

Hangen in DH - Hanuman Chalisa
Het heilige boek ‘Hanuman Chalisa’.

 
Nadat Mane ons zegent met het heilige boek ‘Hanuman Chalisa’ lopen we door. We zijn inmiddels al een paar uur verder en hebben trek gekregen. Op advies van Radha gaan we naar de broodjeswinkel om de hoek en halen allebei een Surinaams broodje en een blikje Fernandes. Tijd om de proef op de som te nemen. Tijd om te gaan hangen.

Fleur en Sibel
13.15 uur: Fleur en ik gaan hangen.

 
Dat buiten zitten goed is voor de sociale contacten, blijkt al snel wanneer een oudere man naar ons toeloopt en een gesprekje met ons aanknoopt. We hebben een blikje Fernandes over ('dat ken ik niet') en hij drinkt een blikje mee ('zoet spul zeg!'). 

Meneer uit Transvaal op een bankje
13.30 uur: in alle gezelligheid vergeten om zijn naam te vragen.

 
'Ik kom uit Transvaal, ben hier geboren en getogen. Van oudsher ben ik zeeman en heb de hele wereld rondgereisd. Met mijn eerste vrouw gingen we vaak reizen, maar toen zij ziek werd kon dat niet meer. Zij wilde niet dat ik alleen achterbleef en daarom vroeg ze me om na haar dood met een vriendin van haar te trouwen. 'Zij zal een lieve vrouw voor je zijn', zei ze. Dat heb ik gedaan. Ik wist toen niet dat mijn huidige vrouw het liefst thuis zit. Het is een echte huismus. Dus reizen we niet meer. Ik loop nu elke dag een rondje door de wijk en zit hier in het park. Want heel de dag binnen zitten, dat kan ik niet.'

We fietsen langs het Zuiderpark en zien daar twee meiden op een bankje.

Sheny en Svarasna
14.00 uur: Svarasna (15 jaar) en Sheny (16 jaar).

 
Sheny: 'We staan vaak voor de school, maar omdat het vandaag lekker weer is zijn we na het examen naar het park gelopen. Ik vind het geweldig om naar buiten te gaan en te hangen. Ik heb zo veel van mijn vrienden ontmoet. Buiten ben je vrij, dan kun je allerlei dingen uitproberen.'

Svarasna: 'Soms krijgen we ook negatieve aandacht, vooral van oudere mannen. Maar die moet je dan gewoon negeren.'

We nemen afscheid en fietsen verder. We komen aan op de Leyweg, waar drie mannen op een bankje lachen en elkaar hard op de schouders kloppen.

Andre, Rolf en Fred
14.30 uur: Andre ('mijn leeftijd vertel ik niet'), Rolf (71 jaar) en Fred (76 jaar).

 
Andre: 'Ik ken Rolf al bijna 40 jaar. We hebben allebei een medisch achtergrond en kennen elkaar uit het vak. Ik als gynaecoloog en hij als arts. Fred heb ik hier op het plein leren kennen. Ik zit hier elke dag, in regen of in sneeuw, van half negen ’s ochtends tot in de namiddag. Rolf woont een paar maanden in het jaar in Bali en als hij in Nederland is, komt hij ook langs. Sinds we hier op het plein zitten is het hier stukken veiliger geworden. We houden namelijk een oogje in het zeil en er worden bijna geen fietsen of tassen gestolen. Daarnaast is het gewoon hartstikke gezellig.'

Rolf en Andre nemen afscheid
Terwijl we opstaan, neemt Rolf ook afscheid van Andre.


Aangekomen bij de grote trappen op het Spuiplein, spreken we een groepje jongeren die aan het ‘chillen’ zijn.

Jamal, Danky en Nena
15.00 uur: Jamal (21 jaar), Danky ( 18 jaar) en Nena (20 jaar).

 
Jamal: 'Ik ben net klaar met werken en ben hier om te chillen en een jointje te roken. Het is hier boven rustiger en met een aantal vrienden zitten we hier of ergens anders in de stad als het lekker weer is.'

Danky: 'We zijn hier heel toevallig. Ik had geen zin om naar het park te gaan, dus we bleven hier hangen. Eigenlijk hou ik er helemaal niet van om buiten te hangen. Maar mijn vrienden zijn hier en mijn moeder had anders toch gezegd dat ik met het mooie weer niet binnen moet zitten.'

Nena: 'Ik hou van buiten zijn. Het echte leven speelt zich juist buiten af. Er is meer te zien, je komt mensen tegen en maakt nieuwe vrienden. Dan loop ik in de stad en zegt iemand tegen mij: 'Hey, ik ken je van de trappen, toch?'. Danky en ik kennen elkaar van Instagram. We volgden elkaar en zijn sindsdien vrienden.'

Na een dag vol nieuwe ontmoetingen en indrukken nemen Fleur en ik afscheid van elkaar. Wat mooi om te zien dat al deze mensen hun verhaal met ons hebben willen delen. En misschien hebben we ook jou geïnspireerd om een middagje in Den Haag te ‘hangen’?

Meer Editie070?

Wil je meer verhalen lezen over de stad? Bekijk dan ook de andere verhalen op Editie070.

Hangen in Den Haag

Gepubliceerd op 02 juni 2017 Geschreven door Sibel Kilinc Fotografie door Fleur Beemster

Heb jij een idee voor een verhaal op Editie070?

Editie 14

02 juni 2017
Alle edities Sluiten X
Meer artikelen?
14